Öykü…hayal

0
69

Antik Cadianda şehrinin kaybolan sokaklarındayım. Üzümlü kasabasından altı kilometre yukarıda bulunan dağlardaki Cadianda’ya zorlukla çıkılıyor. Yaşamı kaybetmiş yıkıntı halinde. Orman kaplamış, üzerini ağaçlar kuşatmış. Hipodromun taş basamaklarına oturmuşum. Isız sahneye bakıyorum. Bir üst basamağa geçip oturuyorsun. Çok sakinsin, Cadianda gibi.                                                                                                              Soruyorsun usulca.                                                                                                        “Ne görüyorsun?”                                                                                                          “Cesur binicileri olan atları görüyorum. Kazanmak için koşuyorlar bitişe doğru.” Neden bilmem hafifçe gülümsüyorsun.                                                                                    “Hayal etmek gerçeği görmektir. İnsan hayal ettiği kadar vardır, hayal ettiği kadar insandır.” diyorsun.

 

CEVAP VER

Lütfen yorumunuzu giriniz!
Lütfen isminizi buraya giriniz